Na 25 jaar onderhandelen hebben de 27 ambassadeurs van de EU-lidstaten in Brussel vrijdag 9 januari met een kleine meerderheid een politiek akkoord gesloten over het vrijhandelsverdrag met de Latijns-Amerikaanse Mercosur-landen. Uiteindelijk stemden enkel Frankrijk, Polen, Oostenrijk en Hongarije tegen het akkoord. Italië, dat zich lang verzette, stemde uiteindelijk toch voor. België moest zich onthouden, aangezien er geen gemeenschappelijk standpunt werd gevonden tussen de verschillende regeringen. Alles lijkt nu dus in gereedheid gebracht om het vrijhandelsakkoord te verzilveren. Begin volgende week vergaderen de Europese parlementariërs nog in Straatsburg om het akkoord officieel goed te keuren. Daarna kan Commissievoorzitter Ursula von der Leyen het akkoord in naam van de EU ondertekenen.
In detail
Met het Mercosur-akkoord mogen Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay in de toekomst samen tot 180.000 ton kip en ander gevogelte zonder invoerbelasting naar de EU exporteren. Dat is ongeveer 1,3 procent van wat hier in Europa wordt geproduceerd. Echter is het niet zo dat er tot op heden nog geen import zou zijn. Brazilië alleen is al - wat pluimveevlees betreft - de grootste importeur in Europa, in 2024 goed voor 286.600 ton pluimveevlees of 32% van de totale import.
Wat eieren betreft is er afgesproken dat er jaarlijks zo’n 3.000 ton eieren (omgerekend naar eierequivalent) zonder invoerbelasting naar de EU mogen komen, een tonnage dat de komende vijf jaar telkens met zo’n 500 ton zal stijgen. Voor ei-albuminen (eiwitten uit eieren) geldt een vergelijkbare regeling. Echter ook hier weer éénzelfde verhaal als bij het pluimveevlees. Argentinië alleen al exporteerde in 2024 voor zo’n 4.061 ton eieren, slechts 3,3% van de totale import. 7 op de 10 geïmporteerde eieren kwamen dat jaar uit Oekraïne. Een aandeel dat in ‘25 toenam tot 80%.
Naast pluimveevlees en eieren gelden er ook afspraken over grondstoffen voor veevoeder. Zo mag er tot 1 miljoen ton mais en sorghum, onderdelen van kippenvoeder, belastingvrij worden ingevoerd, verdeeld over vijf jaar.
Bottleneck
Het grootste struikelblok voor de landbouwsector is het ongelijke speelveld. Waar Europese boeren volop moeten inzetten om een hoge mate van voedselveiligheid en dierenwelzijn te garanderen, dit met zorg voor het leefmilieu. Moeten boeren in de Mercosurlanden dat nauwelijks: Pesticiden die hier niet meer mogen gebruikt worden, worden daar nog volop ingezet, preventieve toediening van antibiotica, gebruik van GMO voeder, ontbossing, klassieke legbatterijen, … Het Mercosurakkoord omvat wel degelijk controlemechanismen die zouden moeten garanderen dat de importgoederen worden geproduceerd aan een standaard gelijkwaardig aan Europese normen. Maar die garanties zijn volgens critici lang niet waterdicht.
Tekst: Eigen verslaggeving – Foto: Shutterstock